elements adventure

Nadat in 1956 veel olijfbomen door strenge vorst waren verwoest, kwam de productie in de tachtiger jaren weer langzaam op gang. Na verloop van tijd produceerden veel telers meer olie dan ze zelf consumeerden. De olijfmolen kreeg zodoende een winkelfunctie. Roselyne en Giselle vertegenwoordigen een belangrijk deel van de streek in ‘Le Moulin des Penitents’ nabij Les Mees.

Ze zijn goedlachs en ontvangen mij gastvrij. En zijn duidlijk trots op hun werk. De dames beginnen direkt te vertellen: ‘De olijfmolen draait van half november tot eind december. Dan is het spitsuur. De telers leveren hier hun olijven aan en wij persen en bottelen de oogst. Wij hebben tegenwoordig een winkelfunctie voor de telers. We presenteren de AOC de Haute Provence, biologische AOC en olie van andere rassen uit de streek. Door een ieder uitgebreid te laten proeven komen we aan ieders voorkeur tegemoet. Naast de olien verkopen we andere uiteenlopende Provencaalse streekproducten.’

De winkel is ruim en alles staat mooi geetaleerd. Er is zelfs een klein museum. Er staat een echte stenen molen die ooit door ezels werd gedraaid. De tentoonstelling spreekt tot de verbeelding; oude affiches, verpakkingen en een voorbeeld van de verschillende olijvenrassen. De dames leveren aan sjieke warenhuizen in Parijs en ook aan topchef Alain Ducasse die diverse sterrenrestaurants bezit.

‘In deze vallei zijn veel oude bomen gespaard gebleven van de extreme koude in ‘56. Dat vieren we nu met een olie die uitsluitend van de ‘100-jarigen’ komt. Door de leeftijd van de bomen is de olie mooi gebalanceerd en zacht van smaak. We doen veel aan de promotie van de Provencaalse olijfolie omdat ze van uitzonderlijke kwaliteit is. Door de proeverij maken mensen echt kennis met de olie en leren ze kiezen naar hun persoonlijke smaak. Vanaf de tachtiger jaren tot nu is de olijfoliemolen erg belangrijk geworden voor de verkoop en promotie van olijfolie. Ja, daar zijn we best trots op.’

Wil je meer info? Mail ons dan vrijbliivend…
————————————————————————————————————-

Hoge fruitbomen in lange rijen met tegenlicht. Het is nog vroeg en mistig in de vallei. Een bijzonder schouwspel speelt zich af. De bomen zijn gehuld in een kleed van ijspegels die schitteren in de ochtendzon. Om de kostbare fruitbomen te beschermen tegen de nachtvorst, worden ze beneveld met water. Door het enorme oppervlak van dit landgoed, Domaine Salvator, ben je ver verwijderd van de rest van de wereld. Een mysterieus sfeertje.

De familie Pinatel beheert Domaine Salvator en bezit naast fruitbomen ook 40 hectare olijfbomen. Dit domein ligt in het centrum van de olijfoliecultuur in de Haute Provence. Dankzij de toewijding van de olijftelers heeft de olijfolie hier sinds enkele jaren een AOC; appellation d’origine controlee. Er zijn maar vijf streken in heel Frankrijk die dit kwaliteitskeurmerk mogen dragen. De Haute Provence is er een van, met trots.

Wat is AOC? Appelation d’Origine Controlee.
Je product krijgt een AOC als er aan bepaalde strenge eisen wordt voldaan. Zowel tijdens het verbouwen van de grondstof, als tijdens het productieproces. Er wordt gecontroleerd op de herkomst (origine) van grondstof. Die moet lokaal zijn. Verder moeten de bomen rondom vier meter de ruimte hebben, moet de oogst binnen een week geperst zijn en mag de zuurgraad van de olie niet hoger zijn dan 1%. Een ‘vierge extra’ mag uitsluitend van de eerste koude persing gewonnen zijn. Aan de hand van deze voorschriften en de juiste bewaarmethoden zal de olie alle goede eigenschappen bezitten. Het gaat allemaal om smaak, kwaliteit, versheid en herkomst.

Als Frederique Pinatel mij ontvangt, barst hij meteen los in antwoord op mijn vragen. Uiteraard vraag ik of ze zich bezighouden met biologisch verbouwen. ‘De olijfboom is niet vatbaar voor ziektes dus kan je zeggen dat we practisch biologisch verbouwen. De enige keer dat we ingrijpen, is wanneer er een bepaalde vlieg in aantocht is. De larven voeden zich aan de olijf. Met verwoesting van de oogst tot gevolg. Een 100% biologische boer zou hier niets tegen doen en de larven komen dan in de olie terecht. Dit heeft gevolgen voor de smaak. Wij kiezen daar niet voor omdat we te veel aan het smaakkarakter van onze olie hechten. De methode die de vlieg van de olijf af houdt is bovendien niet belastend voor het milieu.We zoeken continu naar nieuwe milieuvriendelijke methodes.’

Hoe wordt de smaak dan bepaald? vraag ik hem. ‘Dat is van meerdere factoren afhankelijk. Ten eerste van het ras. Dan de mate van rijpheid van de vrucht en de tijd tussen het oogsten en het persen. Hoe langer je wacht, hoe voller de smaak. Verder is de manier van bewaren essentieel.’

Na een wandeling tussen de soms honderd jaar oude olijfbomen ben ik zeer onder de indruk van het geheel. We gaan de winkel in om een proeverij te doen. Als mij wordt verteld wat de verschillen zijn, hoe je ze proeft en hoe dit tot stand komt gaat er een nieuwe wereld open. Opeens zijn niet alle blikken hetzelfde, opeens hebben de etiketten een betekenis.

Wil je meer info? Mail ons dan vrijbliivend…

————————————————————————————————————-