jump to navigation

Restaurant La Reserve July 30, 2007

Posted by dw3 in Food, Portraits.
add a comment

Jouni Tormanen Restaurant La Reserve Nice

Giuseppe en Jouni zijn een bekend koppel aan de Cote d’Azur. Nadat dit Italiaans/Finse duo met hun restaurant ‘Jouni, l’Atelier du Gout’ een Michelinster in de wacht sleepte, deed zich een unieke kans voor.

Zo kan een gerecht eruit zien bij La Reserve

Een monumentaal pand in de haven van Nice kwam na tientallen jaren leegstand ter beschikking. Het pand heet ‘Palais de La Reserve’ en op deze schitterende plek heeft Jouni Tormanen nu zijn nieuwe keuken. Giuseppe Serena beheert met strakke maar sympatieke hand het modern ingerichte restaurant. Er zijn twee zalen met rondom terras, direct boven de rotsen aan de Middellandse zee. Sprankelend ingericht in een combinatie van glas, hout en metaal. Een kleine lounge is ingericht met kleurig leren fauteuils en lage ronde tafeltjes.

Het totaal is bijzonder smakelijk vormgegeven, licht en toegankelijk. Binnen een half jaar is deze lokatie HET trendy restaurant aan de Cote d’Azur.

Modern interieur, hartverwarmende ontvangst door Guiseppe

Dat heeft alles te maken met de kwaliteit van het geheel, de warme ontvangst en de zuivere stijl van koken. Jouni werkt uitsluitend met verse ingredienten en hij staat bekend als een veeleisend chef onder zijn leveranciers. Meer bijzondere ingredienten brengt Giuseppe mee, als hij naar huis is geweest in Turijn. ‘Als jongen was ik al in de keuken te vinden en ik heb alles van mijn moeder geleerd in Finland. We haalden heel veel uit de natuur, zoals verse paddestoelen en kruiden.’ vertelt Jouni als wij hem bezoeken in Nice. ‘Nu ik in Frankrijk ben gevestigd geniet ik van het veelzijdige lokale aanbod en verwen mijn gasten met een eenvoudige combinatie van het allerbeste.’

Beide lekkerbekken verzekeren je van een uitstekend verzorgde maaltijd in Restaurant La Reserve; Crostini met verse vis uit San Remo, risotto met witte truffel uit Alba en gebakken Saint Jacques met gecaramelliseerde lof à la plancha… Menu vanaf 30 tot 90 euro, aan de Boulevard Franc Pilatte.

—————————————————————————

Bioboer in de Provence: Bonaventura July 30, 2007

Posted by dw3 in Food, Health, Portraits.
add a comment

Bio Bio Bio, het lijkt wel een nieuwe mode! Supermarkten hebben inmiddels een eigen merk biologische producten en het is al lang niet meer voor ‘geitenwollensokken publiek’.

Een feit is, dat mensen steeds meer aandacht besteden aan de herkomst van hun eten. Bij navraag op de boeren(bio)markt blijkt de consument ook veel waarde te hechten aan de smaak, geur en structuur van biologische producten. De winkeliers bespeuren een toenemende betrokkenheid bij de producent en zijn werkwijze, wat deze motiveert.

Guillaume Chabot van olijfoliemolen Bonaventura

Guillaume Chabot is biologisch boer en legt ons uit hoe het nou eigenlijk begonnen is. Want onze grootouders verbouwden alles biologisch en dat is amper een halve eeuw geleden. “Na de 2e wereldoorlog was er een groot tekort aan levensmiddelen en dat moest aangevuld worden. We grepen toen massaal naar de intensieve landbouw om een snelle en goedkope productie te bevorderen. Dat betekent dat de mens probeerde om de natuur te beheersen. Ziektes bestrijden, groei bevorderen en resistente gewassen creeren. Dat is niet op natuurlijke maar op chemische wijze geslaagd. Met vervelende gevolgen voor de mens en het milieu.

Oude olijfboom en de geperste olie in flessen

Denk maar aan BSE, de gekke koeien ziekte. Goedkoop krachtvoer voor snelle biefstukken, met vernietiging van duizenden koeien als gevolg. Door de massale productie heeft de EU op een gegeven moment geld moeten bijleggen om de overschotten te vernietigen.

Chemische reststoffen komen onherroepelijk in ons systeem terecht, door consumptie of door het grondwater. Mensen worden ziek en het milieu wordt onnodig zwaar belast. Nu is het de kunst om de naoorlogse generatie te overtuigen dat het anders kan. Dus proberen we geinteresseerden op een objectieve manier zo goed mogelijk te informeren.”

Honingbij en bijenkorf

Guillaume Chabot is boer op het Plateau de Valensole in de Franse Provence. Zijn familie bewerkte de grond al voordat hij het bedrijf overnam. De grond is schoon en vrij van chemicalien. “Mijn ouders zijn nooit op intensieve teelt overgegaan omdat ze niet geloven dat de mens de natuur kan beheersen. Het is niet noodzakelijk om je grond en gewassen met chemicalien te behandelen om een goeie oogst te hebben. De traditionele manier is wat arbeidsintensiever maar je krijgt er heel veel voor terug. Mooie gezonde en smakelijke oogsten, en een schoon geweten. Voor ons is het een manier om respectvol met de natuur om te gaan. We zijn er tenslotte onderdeel van.”

Het familiebedrijf is inmiddels gecertificeerd biologisch producent van olijven en olijfolie (AOC de Haute Provence) en lavendel. Boeren zoals Guillaume zijn van onschatbare waarde voor onze aardbol, omdat ze werken aan het behoud van ons natuurlijke milieu en aan het herstel ervan. “Onze grond heeft een hele andere geur en structuur dan die van niet biologische telers. Ze houdt beter water vast en trekt allerlei insecten aan en veel verschillende vogels. Bijzondere flora en fauna doen het prima. De grond ruikt naar truffel wat heerlijk is. Overal staan wilde bloemen en dat laten we ook zo.”
Als gepassioneerd bioboer gelooft Guillaume met een heleboel collega’s bij te dragen aan een betere levenskwaliteit. Je hebt er alleen maar baat bij, als je aandacht besteedt aan biologische producten en op die manier aan het milieu.

“De Franse bioboeren ontmoeten elkaar bij de vereniging Agribio, die een platform verschaft voor kennisuitwisseling. Op biologische markten en in winkels staat vragen vrij. Breng er eens een bezoek of probeer voor de grap eens een kastomaat te proeven naast een biologische. Probeer eens een stukje vlees van een dier dat zonder stress is geslacht, of een ei van een natuurlijk opgegroeide kip. Smaak, kleur en textuur zijn opvallend anders en gegarandeerd beter voor je gezondheid.” besluit Guillaume.

Provencaals avontuur op vier benen July 12, 2007

Posted by dw3 in Adventure, Portraits.
add a comment

Dit artikel is gepubliceerd in Body & Mind Magazine

Annick Houtain aan het meer van Sainte Croix du Verdon

Je leeft voor je passie, je hebt talent en je krijgt de kans om te leren van de meesters in je vak. Om zo een goed belegde boterham te verdienen. Zo zonnig zag het leven van Annick er uit toen ze op het punt stond om af te studeren. Maar op een dag werd alles anders… We rijden mee met Annick tijdens een van de avontuurlijke tochten die zij begeleidt in de Provence en ze vertelt ons haar verhaal:

Als uitmuntend ruiter op de Belgische dressuurschool van Megeve werd Annick Houtain door de wereldkampioen en olympisch goudwinnaar Rodrigo Pessoa in dienst genomen. Een enorme kans voor de 22 jarige paardengek. Ze maakte kennis met de wereld van de topsport waar het kapitale springpaard de koning is. Trainen en presteren was het enige wat telde.

Tot die bewuste dag. De lat van de hindernis lag letterlijk te hoog. Het paard ging over de kop en viel boven op haar. Annick vertelt: “Bijna negen maanden lag ik in het ziekenhuis. De artsen voorspelden dat ik nooit meer zou paardrijden en ik verliet het ziekenhuis in een rolstoel. Voor iemand die leeft voor de ruitersport kun je je geen groter drama voorstellen.”

“De adembenemende omgeving van de Zuidfranse Provence inspireerde me en daagde me opnieuw uit om mijn leven vorm te geven en ervan te genieten. Vanuit mijn innerlijke kracht krabbelde ik weer overeind en revalideerde. Binnen een periode van twee jaar kon ik opnieuw met paarden werken, in het prachtige décor van het natuurgebied Parc du Verdon.”

“Het goede dat hier uit voort is gekomen is dat het mijn relatie met de paarden volledig heeft veranderd. Ik heb meer respect gekregen voor het natuurlijke gedrag van de dieren. Eigenlijk dankzij het ongeluk heeft mijn passie een andere dimensie gekregen. Toen ik in de competitiewereld werkte was er weinig sprake van een samenwerking met de dieren. Nu genieten we samen van prachtige wandelingen, korte en lange ritten in de vrije natuur. Dit draag ik ook uit naar mijn klanten. En daarnaast is paardrijden een totale workout. Waarbij al je spiergroepen worden aangesproken.”

Wil je boeken of meer info? Mail ons dan vrijbliivend…

————————————————————————————————————-