Maison 9 Cassis, afwisselend genieten April 1, 2008
Posted by dw3 in Accomodation, Portraits.add a comment
De impressionistische schilders hebben het goed gezien, prachtig licht en inspirerende kleuren kenmerken dit zuidelijke deel van Frankrijk, waar Maison 9 is gebouwd. Paul Cézanne werkte in deze streek, net zoals Picasso en Matisse.
Vlak naast de beroemde wijngaarden van Bandol zwaait een zwaar hek open, nadat we hebben aangebeld. Onverwacht worden we verrast door het zicht op een bescheiden huis, omringd door wijnstokken, terrassen, tropische bomen en…een schitterend zwembad.
Terwijl we rondom van een spectaculair uitzicht genieten, uitkijkend over de wijngaarden tot aan ‘Cap Canaille’, komt een dame ons tegemoet. Ze vertelt ons dat het domein zojuist in andere handen is overgegaan en verontschuldigt zich voor de verbouwing. Als je er rondkijkt is het al perfect maar de nieuwe eigenaars zijn zelf architecten en hebben er intussen naar eigen wens een waar paradijs van gemaakt.
Het huis blijkt enorm te zijn en bevat een aantal zelfstandige twee persoons appartementen met privé terras. Er is met natuurlijke materialen gewerkt en aangevuld met schilderwerk in aardetinten. Aan alles is te zien dat de eigenaars hun vak goed verstaan. De ruimtes zijn met veel smaak gecombineerd en met oog voor detail verder geperfectioneerd. Door de ruimte, de stilte en de persoonlijke aandacht ervaar je er pure luxe. Of zou dat met het uitnodigende zwembad te maken hebben?
Maison Neuf ligt net buiten het centrum van Cassis aan de Cote d’Azur. Je bent er dichtbij de steden Marseille, Aix en Provence, les Baux-de-Provence, Arles en Saint Tropez. Flaneren, uitstekend eet- en dansgelegenheid te over. Beoefenaars van de golfsport kunnen op een aantal schitterende greens in de omgeving terecht. Voor natuurliefhebbers zijn er de Calanques, de adembenemende kustlijn, de berg Sainte Maxime en de Middellandse zee.
Voor de actieve vakantievierder is er mogelijkheid voor de watersporten op zee, wandelroutes over witte rotskliffen en mountainbike routes voor beginners en gevorderden. Bij sportklimmers staat ‘les Calanques’ als zeer populair en uniek sportklimmersgebied bekend. Vanaf de prachtige keienstrandjes loop je zo de zee in en mocht je aan een siesta toe zijn….
Cassis is een prima haven van gezelligheid met spannende mogelijkheden in de omringende grotere steden. 30 minuten vanaf het centrum van Marseille.
Wil je boeken of meer informatie? Je kan ons vrijblijvend mailen.
Angouire: royaal genieten December 21, 2007
Posted by dw3 in Accomodation, Portraits.add a comment
Aan het eind van een lange oprijlaan, die beschut ligt in het Parc du Verdon, arriveren we bij een provencaals landhuis. Het landgoed heet Angouire en is duidelijk gemaakt om van te genieten.
Het huis is enorm, al gaat er een intieme sfeer van uit. Over wit grind lopen we het terras op wat schaduwrijk is door een grote pergola. Een lange man komt ons lachend tegemoet. Charlie zorgt voor het landgoed en het huis wat eigendom is van een Engelsman. Als de eigenaar er niet is, wordt het geheel verhuurd zodat iedereen er van kan genieten. We krijgen een rondleiding waar we 1,5 uur over doen!
We dwalen over terrassen met olijfbomen, over velden met eeuwenoude lindebomen, we waden door een beek langs een stenen barbeque en we kunnen zelfs een canyoning doen op dit schitterende uitgestrekte prive terrein. Je kijkt over een lang veld tegen de rotsen aan, er staat een grote indianentipi waar in geslapen kan worden.
Eenmaal binnen proeven we de sfeer van romantische avonden en ontmoetingen onder oude vrienden. Er is een grote keuken binnen en ook eentje buiten, beschut achter het huis. De grote salon heeft een open haard, tv en internetaansluiting. De inrichting is luxe en op comfort gericht. In de klassiek ingerichte slaapkamers staan extra brede bedden en er valt prachtig zacht licht naar binnen. De badkamers zijn ruim en voorzien van een bad met douche. We verdwalen in dit huis, maar dat geeft niet want we willen niet meer weg.
Met een glas koel sap gaan we aan het zwembad zitten, comfortabel in de schaduw, in een houten huisje met ligbanken. Om het zwembad staan ligstoelen klaar voor de siestaWe luisteren naar de vogels, naar de beek, genietend van deze oase vlakbij Moustiers Ste Marie in de Provence.
Er is plaats voor tien mensen. Midden in het Parc du Verdon, het paradijs voor de buitensporten, is deze oase van rust een absolute aanrader voor grote gezelschappen die toch van hun privacy willen genieten. Er is in de buurt voor elk wat wils te ondernemen, zoals je in de portretten kunt ontdekken.
Wil je boeken? Mail ons dan voor meer info…
——————————————————————————————————
Tussenstation in Sainte Foy October 14, 2007
Posted by dw3 in Accomodation, Health, Portraits.add a comment
Uitzonderlijk, zie je hier een suggestie voor de winter, in Sainte Foy Tarentaise, zuidelijke Alpen. Dit kleine en gezellige skistation, midden tussen de beroemde gebieden zoals Tignes, Val d’Isere en La Rosiere, biedt voor elk wat wil(d)s.
Voor je logement kun je kiezen tussen appartementen, kleine huisjes of een heel chalet voor maximaal 18 personen met catering. Al vanaf 340 euro per week! Naast alle sneeuwsporten en uitstekende sneeuwcondities vind je in dit gezellige chalet-stijl dorp een paar goede restaurants en gezellige bars. Koninklijk zit je bij ‘La Bergerie’ rond het haardvuur.Tijdens het skien kun je er terecht voor een snelle lunch en ’savonds bij uitstek om gastronomisch te genieten bij het haardvuur.
In hetzelfde gebouw kun je je laten verrassen in het spa cntrum met fitnessruimte. Sauna, stoombad, zwembad en jacussi verzorgen de vermoeide spieren. Bij volle maan uitzicht op het off-piste skigebied van Val d’Isere. Het restaurant is toegankelijk vanuit de badruimte.
La Picholine vind je in het ‘centrum’ en je kunt er pizza eten of meenemen, snacks eten, voetbal kijken of van een live band genieten. Het echte barleven spoelt hier over je heen met veel Engels sprekende bezoekers.
Waar je uiteindelijk voor komt, zijn de prachtige bergen en de frisse lucht. Je avontuurlijke hart gaat sneller kloppen als je hier tegen de bergen oprijdt om van je kostbare vakantie een onvergetelijke ervaring te maken! Ter plaatse kun je terecht bij de ’skipas kassa’ en ernaast bij het toeristisch bureau voor alle info.
Wil je boeken? Mail ons dan voor meer info…
——————————————————————————————————-
Alexandra’s expertise: charme op de green August 4, 2007
Posted by dw3 in Adventure, Portraits.add a comment
Dit artikel is gepubliceerd in Body & Mind Magazine
Wanneer je gepassioneerd met een sport bezig bent, vraag je je misschien niet af hoe dat nou eigenlijk komt. Het is onderdeel van je dagelijks leven en je doet het, omdat je je er goed bij voelt. Of omdat je in de competitie speelt, alleen of als team. Voor veel mensen die intensief sporten lijkt de persoonlijke ontwikkeling een grote motivatie te zijn.
We vragen het allemaal aan Alexandra. Zij is 29 jaar en docent in de golfsport. Ze werkt full time op een prachtige 18 holes golfbaan in Zuid Frankrijk. We zijn in de eerste plaats benieuwd hoe ze er toe gekomen is de golfsport te gaan beoefenen.
“Tot mijn elfde jaar speelde ik tennis totdat ik een keer met mijn ouders mee ging naar de golfbaan. Het boeide me wel meteen, al is het een sport die tijd nodig heeft voordat je weet of het wat voor je is. Binnen een jaar speelde ik in de competitie, totdat ik op mijn 19e naar de sportacademie ging.”
“Winter en zomer door zijn we intensief met onze sporten bezig. Er komen hier ook veel kinderen met hun ouders mee en we zien dat de sport steeds meer verschillende mensen boeit. De baan is aangesloten bij ‘Golf Pass de Provence’ zodat je met dezelfde pas op 16 verschillende banen in de streek terecht kunt. Van Avignon tot Marseille, van de zuidelijke Alpen tot aan Cannes. Veel stellen die samen deze sport beoefenen zien het als een leuke manier om reizen en sporten te combineren.”
Terwijl we ontspannen zitten te praten is het een komen en gaan van bezoekers op de baan. Er komt een dame bij ons kijken die net van de ‘putting green’ komt aangelopen. Ze stelt zich voor als Edye Kasteel en blijkt minimaal twee keer per week te golfen.
“Als ik veel tijd heb doe ik alle 18 holes want daar doe ik wel 4,5 uur over. Het is een heerlijke sport die zowel voor ontspanning als uitdaging zorgt. Mijn man is zeer gepassioneerd golfer en sinds twee jaar ben ik ook verknocht. De grootste uitdaging vind ik om jezelf niet te frustreren als het niet lukt. Doorzetten is belangrijk, daar kun je ook persoonlijk veel aan hebben. De competitie is voor mij een grote motivatie om regelmatig te trainen. Iedere slag die ik win is een beloning.”
Edye gaat de baan weer op, dit keer niet om het putten te oefenen maar om de lange slag te trainen. Iedere keer richt ze zich op een ander onderdeel van het golfspel en zo verbetert ze haar techniek, legde ze uit. De golfsport is een belangrijk onderdeel van hun leven waar ze veel plezier aan beleven. De ene dame als docent en de andere voor de ontspanning en de competitie.
“Als je de tijd neemt om alle 18 holes te spelen ben je zo geconcentreerd bezig”, vervolgt Alexandra. “Het gaat er om dat je met zo min mogelijk slagen de bal in de hole krijgt. Hoe secuurder je slag, hoe minder slagen je nodig hebt. Dat valt vaak niet mee als je bijvoorbeeld uit een zandbak moet slaan. De verschillende stokken, of clubs, zijn voor verschillende dingen gemaakt.
Putten bijvoorbeeld, gebeurt op een korte afstand en op een glad geschoren grasmat; de club is plat en licht. Voor de lange slag is de club bijvoorbeeld veel zwaarder en zo is er voor de zandbak weer een andere club ontworpen. Het kiezen van de juiste club is onderdeel van het spel. Hier op de baan wordt alle materiaal uitgeleend, dat is zeker voor beginners heel handig.”
“Gelukkig dat de sport zich verjongt. Dat is te zien in het accesoire- en kledingaanbod. Mijn schoenen stelde ik zelf samen op het internet, www.footjoy.com biedt eindeloze mogelijkheden. Nike biedt eenzelfde optie. Mijn favoriete kledingmerk is Chervo www.chervo.it, die hebben echt te veel leuke dingen voor een dame zoals ik.”
Alexandra lacht weer uitbundig en is wat ons betreft een stralend voorbeeld van iemand die met passie haar sport beoefent. Als advies voor dames die willen kennismaken met haar sport zegt ze: “Neem drie of vier lessen en ga dan lekker zelf aan de slag. Doorzetten is wel belangrijk, deze sport geeft haar geheimen niet zomaar prijs. Als outdoorsport is het heel populair aan het worden en het is echt de moeite waard het eens te proberen. Ik ben er zelf in ieder geval heel gelukkig mee!”
Wil je boeken of meer info? Mail ons dan vrijbliivend…
————————————————————————————————————-
Restaurant La Reserve July 30, 2007
Posted by dw3 in Food, Portraits.add a comment
Giuseppe en Jouni zijn een bekend koppel aan de Cote d’Azur. Nadat dit Italiaans/Finse duo met hun restaurant ‘Jouni, l’Atelier du Gout’ een Michelinster in de wacht sleepte, deed zich een unieke kans voor.
Een monumentaal pand in de haven van Nice kwam na tientallen jaren leegstand ter beschikking. Het pand heet ‘Palais de La Reserve’ en op deze schitterende plek heeft Jouni Tormanen nu zijn nieuwe keuken. Giuseppe Serena beheert met strakke maar sympatieke hand het modern ingerichte restaurant. Er zijn twee zalen met rondom terras, direct boven de rotsen aan de Middellandse zee. Sprankelend ingericht in een combinatie van glas, hout en metaal. Een kleine lounge is ingericht met kleurig leren fauteuils en lage ronde tafeltjes.
Het totaal is bijzonder smakelijk vormgegeven, licht en toegankelijk. Binnen een half jaar is deze lokatie HET trendy restaurant aan de Cote d’Azur.
Dat heeft alles te maken met de kwaliteit van het geheel, de warme ontvangst en de zuivere stijl van koken. Jouni werkt uitsluitend met verse ingredienten en hij staat bekend als een veeleisend chef onder zijn leveranciers. Meer bijzondere ingredienten brengt Giuseppe mee, als hij naar huis is geweest in Turijn. ‘Als jongen was ik al in de keuken te vinden en ik heb alles van mijn moeder geleerd in Finland. We haalden heel veel uit de natuur, zoals verse paddestoelen en kruiden.’ vertelt Jouni als wij hem bezoeken in Nice. ‘Nu ik in Frankrijk ben gevestigd geniet ik van het veelzijdige lokale aanbod en verwen mijn gasten met een eenvoudige combinatie van het allerbeste.’
Beide lekkerbekken verzekeren je van een uitstekend verzorgde maaltijd in Restaurant La Reserve; Crostini met verse vis uit San Remo, risotto met witte truffel uit Alba en gebakken Saint Jacques met gecaramelliseerde lof à la plancha… Menu vanaf 30 tot 90 euro, aan de Boulevard Franc Pilatte.
—————————————————————————
Bioboer in de Provence: Bonaventura July 30, 2007
Posted by dw3 in Food, Health, Portraits.add a comment
Bio Bio Bio, het lijkt wel een nieuwe mode! Supermarkten hebben inmiddels een eigen merk biologische producten en het is al lang niet meer voor ‘geitenwollensokken publiek’.
Een feit is, dat mensen steeds meer aandacht besteden aan de herkomst van hun eten. Bij navraag op de boeren(bio)markt blijkt de consument ook veel waarde te hechten aan de smaak, geur en structuur van biologische producten. De winkeliers bespeuren een toenemende betrokkenheid bij de producent en zijn werkwijze, wat deze motiveert.
Guillaume Chabot is biologisch boer en legt ons uit hoe het nou eigenlijk begonnen is. Want onze grootouders verbouwden alles biologisch en dat is amper een halve eeuw geleden. “Na de 2e wereldoorlog was er een groot tekort aan levensmiddelen en dat moest aangevuld worden. We grepen toen massaal naar de intensieve landbouw om een snelle en goedkope productie te bevorderen. Dat betekent dat de mens probeerde om de natuur te beheersen. Ziektes bestrijden, groei bevorderen en resistente gewassen creeren. Dat is niet op natuurlijke maar op chemische wijze geslaagd. Met vervelende gevolgen voor de mens en het milieu.
Denk maar aan BSE, de gekke koeien ziekte. Goedkoop krachtvoer voor snelle biefstukken, met vernietiging van duizenden koeien als gevolg. Door de massale productie heeft de EU op een gegeven moment geld moeten bijleggen om de overschotten te vernietigen.
Chemische reststoffen komen onherroepelijk in ons systeem terecht, door consumptie of door het grondwater. Mensen worden ziek en het milieu wordt onnodig zwaar belast. Nu is het de kunst om de naoorlogse generatie te overtuigen dat het anders kan. Dus proberen we geinteresseerden op een objectieve manier zo goed mogelijk te informeren.”
Guillaume Chabot is boer op het Plateau de Valensole in de Franse Provence. Zijn familie bewerkte de grond al voordat hij het bedrijf overnam. De grond is schoon en vrij van chemicalien. “Mijn ouders zijn nooit op intensieve teelt overgegaan omdat ze niet geloven dat de mens de natuur kan beheersen. Het is niet noodzakelijk om je grond en gewassen met chemicalien te behandelen om een goeie oogst te hebben. De traditionele manier is wat arbeidsintensiever maar je krijgt er heel veel voor terug. Mooie gezonde en smakelijke oogsten, en een schoon geweten. Voor ons is het een manier om respectvol met de natuur om te gaan. We zijn er tenslotte onderdeel van.”
Het familiebedrijf is inmiddels gecertificeerd biologisch producent van olijven en olijfolie (AOC de Haute Provence) en lavendel. Boeren zoals Guillaume zijn van onschatbare waarde voor onze aardbol, omdat ze werken aan het behoud van ons natuurlijke milieu en aan het herstel ervan. “Onze grond heeft een hele andere geur en structuur dan die van niet biologische telers. Ze houdt beter water vast en trekt allerlei insecten aan en veel verschillende vogels. Bijzondere flora en fauna doen het prima. De grond ruikt naar truffel wat heerlijk is. Overal staan wilde bloemen en dat laten we ook zo.”
Als gepassioneerd bioboer gelooft Guillaume met een heleboel collega’s bij te dragen aan een betere levenskwaliteit. Je hebt er alleen maar baat bij, als je aandacht besteedt aan biologische producten en op die manier aan het milieu.
“De Franse bioboeren ontmoeten elkaar bij de vereniging Agribio, die een platform verschaft voor kennisuitwisseling. Op biologische markten en in winkels staat vragen vrij. Breng er eens een bezoek of probeer voor de grap eens een kastomaat te proeven naast een biologische. Probeer eens een stukje vlees van een dier dat zonder stress is geslacht, of een ei van een natuurlijk opgegroeide kip. Smaak, kleur en textuur zijn opvallend anders en gegarandeerd beter voor je gezondheid.” besluit Guillaume.
Provencaals avontuur op vier benen July 12, 2007
Posted by dw3 in Adventure, Portraits.add a comment
Dit artikel is gepubliceerd in Body & Mind Magazine
Je leeft voor je passie, je hebt talent en je krijgt de kans om te leren van de meesters in je vak. Om zo een goed belegde boterham te verdienen. Zo zonnig zag het leven van Annick er uit toen ze op het punt stond om af te studeren. Maar op een dag werd alles anders… We rijden mee met Annick tijdens een van de avontuurlijke tochten die zij begeleidt in de Provence en ze vertelt ons haar verhaal:
Als uitmuntend ruiter op de Belgische dressuurschool van Megeve werd Annick Houtain door de wereldkampioen en olympisch goudwinnaar Rodrigo Pessoa in dienst genomen. Een enorme kans voor de 22 jarige paardengek. Ze maakte kennis met de wereld van de topsport waar het kapitale springpaard de koning is. Trainen en presteren was het enige wat telde.
Tot die bewuste dag. De lat van de hindernis lag letterlijk te hoog. Het paard ging over de kop en viel boven op haar. Annick vertelt: “Bijna negen maanden lag ik in het ziekenhuis. De artsen voorspelden dat ik nooit meer zou paardrijden en ik verliet het ziekenhuis in een rolstoel. Voor iemand die leeft voor de ruitersport kun je je geen groter drama voorstellen.”
“De adembenemende omgeving van de Zuidfranse Provence inspireerde me en daagde me opnieuw uit om mijn leven vorm te geven en ervan te genieten. Vanuit mijn innerlijke kracht krabbelde ik weer overeind en revalideerde. Binnen een periode van twee jaar kon ik opnieuw met paarden werken, in het prachtige décor van het natuurgebied Parc du Verdon.”
“Het goede dat hier uit voort is gekomen is dat het mijn relatie met de paarden volledig heeft veranderd. Ik heb meer respect gekregen voor het natuurlijke gedrag van de dieren. Eigenlijk dankzij het ongeluk heeft mijn passie een andere dimensie gekregen. Toen ik in de competitiewereld werkte was er weinig sprake van een samenwerking met de dieren. Nu genieten we samen van prachtige wandelingen, korte en lange ritten in de vrije natuur. Dit draag ik ook uit naar mijn klanten. En daarnaast is paardrijden een totale workout. Waarbij al je spiergroepen worden aangesproken.”
Wil je boeken of meer info? Mail ons dan vrijbliivend…
————————————————————————————————————-
Moulin des Penitents; olijfoliemolen van vandaag April 1, 2007
Posted by dw3 in Food, Health, Portraits.comments closed
Nadat in 1956 veel olijfbomen door strenge vorst waren verwoest, kwam de productie in de tachtiger jaren weer langzaam op gang. Na verloop van tijd produceerden veel telers meer olie dan ze zelf consumeerden. De olijfmolen kreeg zodoende een winkelfunctie. Roselyne en Giselle vertegenwoordigen een belangrijk deel van de streek in ‘Le Moulin des Penitents’ nabij Les Mees.
Ze zijn goedlachs en ontvangen mij gastvrij. En zijn duidlijk trots op hun werk. De dames beginnen direkt te vertellen: ‘De olijfmolen draait van half november tot eind december. Dan is het spitsuur. De telers leveren hier hun olijven aan en wij persen en bottelen de oogst. Wij hebben tegenwoordig een winkelfunctie voor de telers. We presenteren de AOC de Haute Provence, biologische AOC en olie van andere rassen uit de streek. Door een ieder uitgebreid te laten proeven komen we aan ieders voorkeur tegemoet. Naast de olien verkopen we andere uiteenlopende Provencaalse streekproducten.’
De winkel is ruim en alles staat mooi geetaleerd. Er is zelfs een klein museum. Er staat een echte stenen molen die ooit door ezels werd gedraaid. De tentoonstelling spreekt tot de verbeelding; oude affiches, verpakkingen en een voorbeeld van de verschillende olijvenrassen. De dames leveren aan sjieke warenhuizen in Parijs en ook aan topchef Alain Ducasse die diverse sterrenrestaurants bezit.
‘In deze vallei zijn veel oude bomen gespaard gebleven van de extreme koude in ‘56. Dat vieren we nu met een olie die uitsluitend van de ‘100-jarigen’ komt. Door de leeftijd van de bomen is de olie mooi gebalanceerd en zacht van smaak. We doen veel aan de promotie van de Provencaalse olijfolie omdat ze van uitzonderlijke kwaliteit is. Door de proeverij maken mensen echt kennis met de olie en leren ze kiezen naar hun persoonlijke smaak. Vanaf de tachtiger jaren tot nu is de olijfoliemolen erg belangrijk geworden voor de verkoop en promotie van olijfolie. Ja, daar zijn we best trots op.’
Wil je meer info? Mail ons dan vrijbliivend…
————————————————————————————————————-
Domaine Salvator; Meer dan olijfolie April 1, 2007
Posted by dw3 in Food, Health, Portraits.comments closed
Hoge fruitbomen in lange rijen met tegenlicht. Het is nog vroeg en mistig in de vallei. Een bijzonder schouwspel speelt zich af. De bomen zijn gehuld in een kleed van ijspegels die schitteren in de ochtendzon. Om de kostbare fruitbomen te beschermen tegen de nachtvorst, worden ze beneveld met water. Door het enorme oppervlak van dit landgoed, Domaine Salvator, ben je ver verwijderd van de rest van de wereld. Een mysterieus sfeertje.
De familie Pinatel beheert Domaine Salvator en bezit naast fruitbomen ook 40 hectare olijfbomen. Dit domein ligt in het centrum van de olijfoliecultuur in de Haute Provence. Dankzij de toewijding van de olijftelers heeft de olijfolie hier sinds enkele jaren een AOC; appellation d’origine controlee. Er zijn maar vijf streken in heel Frankrijk die dit kwaliteitskeurmerk mogen dragen. De Haute Provence is er een van, met trots.
Wat is AOC? Appelation d’Origine Controlee.
Je product krijgt een AOC als er aan bepaalde strenge eisen wordt voldaan. Zowel tijdens het verbouwen van de grondstof, als tijdens het productieproces. Er wordt gecontroleerd op de herkomst (origine) van grondstof. Die moet lokaal zijn. Verder moeten de bomen rondom vier meter de ruimte hebben, moet de oogst binnen een week geperst zijn en mag de zuurgraad van de olie niet hoger zijn dan 1%. Een ‘vierge extra’ mag uitsluitend van de eerste koude persing gewonnen zijn. Aan de hand van deze voorschriften en de juiste bewaarmethoden zal de olie alle goede eigenschappen bezitten. Het gaat allemaal om smaak, kwaliteit, versheid en herkomst.
Als Frederique Pinatel mij ontvangt, barst hij meteen los in antwoord op mijn vragen. Uiteraard vraag ik of ze zich bezighouden met biologisch verbouwen. ‘De olijfboom is niet vatbaar voor ziektes dus kan je zeggen dat we practisch biologisch verbouwen. De enige keer dat we ingrijpen, is wanneer er een bepaalde vlieg in aantocht is. De larven voeden zich aan de olijf. Met verwoesting van de oogst tot gevolg. Een 100% biologische boer zou hier niets tegen doen en de larven komen dan in de olie terecht. Dit heeft gevolgen voor de smaak. Wij kiezen daar niet voor omdat we te veel aan het smaakkarakter van onze olie hechten. De methode die de vlieg van de olijf af houdt is bovendien niet belastend voor het milieu.We zoeken continu naar nieuwe milieuvriendelijke methodes.’
Hoe wordt de smaak dan bepaald? vraag ik hem. ‘Dat is van meerdere factoren afhankelijk. Ten eerste van het ras. Dan de mate van rijpheid van de vrucht en de tijd tussen het oogsten en het persen. Hoe langer je wacht, hoe voller de smaak. Verder is de manier van bewaren essentieel.’
Na een wandeling tussen de soms honderd jaar oude olijfbomen ben ik zeer onder de indruk van het geheel. We gaan de winkel in om een proeverij te doen. Als mij wordt verteld wat de verschillen zijn, hoe je ze proeft en hoe dit tot stand komt gaat er een nieuwe wereld open. Opeens zijn niet alle blikken hetzelfde, opeens hebben de etiketten een betekenis.
Wil je meer info? Mail ons dan vrijbliivend…
————————————————————————————————————-
Galerie Merlet; intens Provencaals op canvas April 1, 2007
Posted by dw3 in Portraits.comments closed
Verstrekkende landschappen in okergeeltinten, priemende cypressen in paars golvende velden, knalrode klaprozen tussen gebleekt koren… Het inspireert je en geeft je een vrij gevoel. Vaak probeer je het vast te leggen in een foto, maar dat heeft niet altijd het juiste resultaat. Isabelle Merlet vertaalt haar inspiratie in haar schilderijen. Geinspireerd door al dit moois werkt Isabelle Merlet in haar atelier in Moustiers Ste Marie.
‘Deze streek is een onuitputtelijke bron van inspiratie!’ vertelt Isabelle opgewekt. ‘De eindeloze kleurvariaties in alle seizoenen vertaal ik op het doek. Ik werk nauwelijks met penselen.’ Haar schijnbaar onuitputtelijke energie spreekt uit de honderden doeken die hier te zien zijn. En toch zijn er al veel werken de wereld rond, tot in Japan, Maleisie en Canada. Met een schilderij neem je een stukje Provence mee naar huis.
Isabelle maakt doek na doek, in alle denkbare formaten. Naast landschappen staat haar atelier vol met doeken van stillevens en portretten in haar uitgesproken stijl. Steeds gebruik makend van dezelfde kleurintensiteit. ‘De meeste mensen die hier komen maken een foto van mijn schilderspalet. Je ziet het, dikke klodders die zich hebben opgestapeld door de jaren heen. Koele kleuren aan de ene kant en warme ertegenover. Ik geef tijdens het werken meteen een demonstratie. Ik hoop dat het anderen inspireert om ook aan de slag te gaan.’
alle foto´s copyright Isabelle Merlet
Haar opgewekte verschijning nodigt uit om rustig alle werken te bekijken. Door haar snelle manier van werken en de dikke lagen verf is een doek niet zomaar een plaatje maar meer een statement. Wanneer je door de sfeervolle straatjes van Moustiers struint is de galerie een oase van kleur. Een bezoek aan Galerie Merlet is zeer zeker de moeite waard.
Wil je haar portfolio of prijzen zien? Mail ons dan voor meer info…
————————————————————————————————————-
Roc ‘n Vol; vliegende start in de buitensport March 20, 2007
Posted by dw3 in Adventure, Portraits.add a comment
Dit artikel is gepubliceerd in Body&Mind Magazine
De weg slingert omhoog langs de rivier de Verdon. Op sommige plaatsen word ik beloond met een schitterend uitzicht door de canyon. Aan de overzijde van de rivier schittert een indrukwekkend hoge rotswand in de ochtendzon. Hier wordt veel aan sportklimmen gedaan.
Als ik op Aiguines aanrijd, passeer ik een enorm chateau met vier ronde torens op de hoeken. Het meer van Sainte Croix ziet er van deze hoogte weer indrukwekkend uit. Je ziet precies hoe het plateau van Valensole opeens ruimte maakt voor een glimmend blauwe waterspiegel. Het dorpje zelf ademt Provence uit; gekleurde geveltjes en luiken, oude platanen en mooie doorkijkjes.
Philippe kijkt lachend, met helder blauwe ogen in een gebruind gezicht. Duidelijk iemand die veel buiten is. Er gaat rust van hem uit. Al sinds hij opgroeide in de Alpen nabij Annecy is hij met buitensporten actief. “Onze klanten willen vaak iets doen wat ze onbekend is. We delen op dat moment het avontuur en dat schept een band. Voor die ene dag of week zijn we enorm bij elkaar betrokken. Ik vind het mooi om te zien hoe mensen het vertrouwen in zichzelf vergroten door een nieuw avontuur aan te gaan. Veiligheid staat bij mij voorop, daarna kunnen we volop genieten van de natuur, de vrijheid en elkaars gezelschap.”
Samen met Karine en Thomas, beide gediplomeerd en ervaren in de buitensporten, zoals klimmen, parapente en canyoning, heeft Philippe een gidsburo. In het hart van de Gorges du Verdon. We drinken koffie in een provencaals cafeetje onder een plataan in Aiguines. “Er zijn hier zo veel mogelijkheden, en voor alle niveaus. De Verdon heeft veel goede sportklimmers voortgebracht. Een bekende uit de streek is Patrick Edlinger, een van de klimhelden en internationaal bekend. Wij richten ons niet op grote groepen, maar op de personen die bewust een avontuur aangaan.”
Karine begeleidt bergwandelingen. En Thomas richt zich vooral op het parapenten. Hij is docent in deze spectaculaire sport en reist de hele wereld af (soms samen met Karine en Philippe) om mooie vluchten te maken. ’sZomers versterkt hij het team in de Verdon.
Roc ’n Vol is een betrouwbaar buro met een uitstekende reputatie. Gepassioneerde instructeurs die de regio op hun duimpje kennen. Met hen is iedere dag een avontuur. En wanneer ze je vertellen over alle andere leuke buitensporten in de omgeving van de Gorges du Verdon, dan weet je het zeker… Die ene week die je geboekt hebt, die is veel te kort….
Wil je boeken of meer info? Mail ons dan vrijbliivend…
————————————————————————————————————-
L’Escalo; Unieke ontdekking in Provencaals decor March 16, 2007
Posted by dw3 in Accomodation, Portraits.add a comment
Zonder verwachtingen ging ik op zoek naar L’ Escalo, de chambres d’hotes van Nicole en Stephane. Ik wandelde met een heerlijk vakantie gevoel door de gezellige straatjes van Moustiers. Geen verplichtingen, geen drukke agenda. Ik liet me verassen door datgene wat op m’n weg kwam.
Bij het huis aangekomen, duwde ik nieuwsgierig de antieke voordeur open en begreep waar deze chambres d’hotes naar vernoemd zijn. Een mooie lange trap, betegeld met de kenmerkende rode honingraat-tegels uit Salernes. Langs de trap vind je charmante kamers waar zacht zonlicht naar binnen komt. Ik kreeg direct het gevoel dat ik een bijzondere ontdekking had gedaan…
Nicole spreekt met een rond Provencaals accent, ze zingt bijna. Op het gezellige dakterras vertelt ze: “Over het algemeen logeren hier mensen die cultuur en natuur combineren. Moustiers staat bekend om de faiences, het beroemde keramiek. Er wonen en werken hier ook veel kunstenaars. Daarnaast is het een van de mooist gelegen dorpen in Frankrijk. Met het natuurpark Gorges du Verdon op 10 minuten afstand is het een trekpleister voor mensen die van afwisseling houden”. We kijken uit over de daken van dit schitterende dorp. Aan de ene kant zicht op een enorme rotswand met daarin halfverscholen een bekende pelgrimskapel en aan de kant het schitterende meer van Sainte Croix…
Ik doe nog een ontdekking. Door het huis verspreid vind je unieke objecten met een Afrikaans tintje. Nicole heeft een deel van haar roots op Madagascar en laat dat zien in haar stijl van decoreren. Houtsnijwerk is gecombineerd met frans antiek in Provencaalse stijl. “Mijn gasten zijn hier om zich te ontspannen dus zorg ik dat alles piekfijn en sfeervol is. Er is me wel eens gezegd dat ze vooral voor mijn huisgemaakte jam blijven! Ik doe er in ieder geval alles aan om bij te dragen aan een onbezorgde vakantie. Mijn gasten voelen zich meestal snel thuis en blijven vaak langer dan een week. Er is hier zoveel te ontdekken.” Helaas kon ik maar een week blijven… Een hele week vol verassingen…
Wil je boeken? Mail ons dan voor meer info…
_______________________________________________________________________________
Vauvenieres; het leven ‘a la ferme’ is goed March 13, 2007
Posted by dw3 in Accomodation, Food, Portraits.add a comment
Jou kan het ook overkomen… Je loopt heerlijk te wandelen en geniet van de rust en de mooie natuur om je heen. Hoor je nou stemmen en gelach van kinderen? Het klinkt gezellig, je wordt nieuwsgierig…
Op deze boerderij ben je altijd welkom. Het is weekend, dan is het hele team thuis op ‘Vauvenieres’. Het is de familie Sauvaire die samen het biologisch boerenbedrijf, de camping, de keuken en de logementen beheert.
Door de verschillende bomen en struiken heen, zie je een groot kampeerterrein en diverse huisjes. Het is ruim opgezet met een grote speeltuin voor de kleintjes en een schitterend uitzicht over het plateau de Valensole. De uitlopers van de Alpen blinken in het zonlicht.
Als je door Laure en Helene een menu laat koken, wordt je verblijf een complete Provencaalse ervaring. Lokaal Provencaalse kwaliteit. Biologische en verse ingredienten. Huisgemaakte olijven tapenade, geroosterd lamsvlees met verse thijm, lof uit de oven, salade met geraspte truffel, preitaart van zanddeeg, het is een feest voor de zintuigen! Er wordt gewerkt met eigen producten en alles wat van het land komt is biologisch verbouwd, ook de lavendel.
De grootste ‘gite’ is een huis waar je met max 11 personen de ruimte hebt. Er is voor elke slaapkamer een badkamer. En natuurlijk een open haard in de salon die grenst aan een grote keuken. Wanneer je in de tuin zit met uitzicht over het terras en het plateau de Valensole, waan je je in een klein paradijsje. Over het grote terrein staan nog een aantal sfeervolle kleinere huisjes verspreid. Licht en vrolijk ingericht. En uiteraard van alle gemakken voorzien. Er is aandacht voor mooie kunstvoorwerpen die de comfortabele inrichting een persoonlijk tintje geven.
Ferme de Vauvenieres is in de eerste plaats een boerenbedrijf, dus je verblijft echt ‘a la ferme’. Met als voordeel dat je lokale producten van hoge kwaliteit direct bij de boer koopt. Verse eitjes, lavendelhoning en lavendelolie, huisgemaakte confiture… De ideale plek in de Provence om van de natuur te genieten met op een steenworp afstand de Gorges du Verdon en het Lac de Sainte Croix. Wandel en mtb routes vertrekken zo vanuit je appartement of tent. Je kunt hier zelfs je paard mee nemen! Pure verwennerij met de P van Provence.
Wil je boeken? Mail ons dan voor meer info…
_______________________________________________________________________________
Campagne Les Molans; romantiek verzekerd March 11, 2007
Posted by dw3 in Accomodation, Portraits.add a comment
Odile loopt me tegemoet met een enorme kooi in haar handen. Kijk, zegt ze, hier heb ik een mooie plek voor gevonden. Ze combineert een glazen fles met de mand en het geheel rangschikt ze op het deksel van de waterput.
De namiddagzon strijkt over de lavendelbanen en doet het stilleven met de fles prachtig oplichten. Hoe verzint ze het, vraag ik me af en terwijl ik om me heen kijk begint het te dagen. Je waant je op een brocante, een die uitnodigt om je riant te installeren met een boek. Of in gezelschap voor een ontspannen gesprek. Odile is duidelijk verliefd op haar ‘wereld’ en ik geef haar geen ongelijk. Dit is een plek waar de interieurtijdschriften lyrisch over schrijven; hét Provencaals décor voor charmante logies.
Ruime appartementen liggen aan de zonzijde van het gebouw, geheel in de lokale stijl. Ze bieden veel privacy door een afgeschermd terras. De inrichting is compleet en comfortabel, met dikke kussens en makkelijke stoelen. Vanuit het gemeenschappelijke zwembad heb je een schitterend weids uitzicht op de uitlopers van de Alpen.
Odile en Laurent vestigden zich tien jaar geleden op het plateau de Valensole. In een klassiek landhuis waar appartementen werden aangebouwd. “Sinds we hier zijn hebben we verbouwd maar ook veel in oorspronkelijke staat gelaten. Dat is de charme van deze plek. Mijn grote wens was om de keuken uit te breiden zodat we een Provencaals menu aan kunnen bieden. Het geeft ons meer mogelijkheden voor het naseizoen, wanneer er in de Haute Provence weinig open is. Dan kunnen de gasten hier blijven, in plaats van een rit te ondernemen naar Gap of Aix-en-Provence.”
In de enorme open haard wordt een lam geroosterd, ingesmeerd met honing en provencaalse kruiden. Klassieke gerechten zoals ailoli (in dit geval: gestoomde vis en groenten met knoflookmayonaise), soupe au pistou (groentensoep met bonen en pesto) en wildgerechten komen hier op tafel, bereid met locale producten en in stijl met het décor.
De vroegere duiventil is verbouwd tot winkel en biedt lokale producten aan zoals zelfverbouwde lavendel olie, lavendelhoning en lavendelbloemen. Ondanks de vele mogelijkheden van de Gorges du Verdon, biedt Campagne Les Molans voldoende reden om heerlijk ‘thuis’ te blijven. Siesta houden in de schaduw van je privé terras of aan de rand van het zwembad. En waar je ‘snachts de schitterende sterrenhemel bekijkt; in goed gezelschap is romantiek dan verzekerd. Zelfs een vallende ster is overbodig omdat er niets te wensen overblijft…
Wil je boeken? Mail ons dan voor meer info…
_______________________________________________________________________________
Restaurant Les 2 Nines: typisch traditioneel March 7, 2007
Posted by dw3 in Food, Portraits, Recipes.1 comment so far
Een groepje wandelaars is net op het schitterende terras neergestreken. De mensen genieten er van de ondergaande zon boven de Mont Ventoux. Glooiende lavendelbanen sieren het dal voordat je blik over het plateau de Valensole strekt. Verder aan de horizon zie je de montagne de Lure en de Luberon liggen, buren van de Provence in het westen. Alles kleurt roze…
Eloise Donnini heeft dit mooi gelegen restaurant in de Provence, 5 jaar lang met haar moeder Francoise gerund. Sinds kort is Francoise met pensioen en Eloise kookt haar moeders receptuur nu in dienst van de nieuwe eigenaars Hans Zantkuijl en Fieneke van den Brink. Er heerst een sfeer van traditie wanneer je in het restaurant om je heen kijkt. Op smalle planken tegen okergele wanden staan antieke dekschalen. Een enorme bos wilde kruiden is onderdeel van een stilleven. Zwart/wit familiefoto’s sieren de wand; de familie komt van oorsprong uit de streek. Dit familierestaurant blinkt uit in charme.
Restaurant ‘Les Deux Nines’ serveert onder meer escargots of slakken a la provencale, daube, mousse van aubergine, bouillabaisse en blanquette de veau. Vaak klaargemaakt met biologische groenten uit eigen tuin, zoals courgettebloemen of oude tomatenrassen. De kracht van eenvoud is bijzonder smakelijk! Provencaals ‘Menu Unique’, dus iedereen eet hetzelfde, uit te breiden met kaas en dessert. Kwaliteit en versheid verzekerd. Vergeet niet om de winkel te bezoeken, waar typisch Provencaalse streekproducten worden verkocht zoals Pastis, Farigoule en Amandine, Biscuits de Moustiers, lavendelhoning en lavendelolie.
